ship_in_huge

ship_in_huge

Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2010

ΚΑΙ ΤΙ ΈΓΙΝΕ

Και τι έγινε έτσι ήταν πάντα στον αιώνα οι άνθρωποι παγιδευμένοι ανάμεσα σε έναν
εξιδανικευμένων νόστο και τη μοίρα των ονείρων τους να φεύγουν πάντα μπροστά.
Ξαφνικά δεν ξέρω πως απ τη μια στιγμή στην άλλη η δεκαετία του 90 φάνηκε να έχει τελειώσει και όλοι σχεδόν εξαφανίστηκαν έγιναν καπνός δεν ξέρω που πήγαν όλοι αυτοί , νομίζω ότι φόρεσαν κουστούμια και γραβάτες και άρχισαν να ψάχνουν δουλειά με κανονικό οκτάωρο , και τότε ήταν που επαναστάτησα εγώ .
Μου είχαν αδειάσει τη γωνία κι είχα όλο τον τόπο δικό μου.
Πολλοί είναι αυτοί που δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους , και οι πιο δυστυχείς νομίζω . Ευτυχείς να λες που δεν θα το συνειδητοποιήσουν ποτέ , θα περάσει ξώφαλτσα όλη αυτή η περίεργη φάση που λέγεται ζωή και δεν θα χαμπαριασουν τίποτα . Άλλοι δεν τολμούν να κοιτάξουν μέσα τους θα πανικοβληθούν μ΄ αυτό που θα δουν , αλλά είναι καλύτεροι από κείνους που βάλθηκαν να σερφαρουν στο βαθυπελαγος του ασυνείδητου μέσα σε τέτοια άπνοια. Κατά βάθος ο καθένας είναι μόνος του , άλλα υπάρχουμε γιατί ζούμε διαμέσου των άλλων , αν δεν μπορείς να δεις πέρα από τη μύτη σου , δεν βλέπεις τους άλλους , και τότε δεν μπορεί κανείς να σου επιβεβαιώσει ότι πράγματι υπάρχεις.

1 σχόλιο:

toitmat είπε...

Μπορώ να πω ότι είναι ένα αρκετά αινιγματικό κείμενο. Το μόνο που μου ήταν απόλυτα διαφανές και ξεκάθαρο ήταν ουσιαστικά ο επίλογος.

Αλλά και από την άλλη, από τελεία σε τελεία, εκτός αν κάνω λάθος, ασχολούνταν με διαφορετική προοπτική.

Θα ήθελα μια ανάλυση περαιτέρω, να καταλάβουμε και "τι λέει ο ποιητής" εν προκειμένω.

Καλώς όρισες στην μπλογκόσφαιρα αγαπητέ kamel.