γεωμετριες

ΑΠΕΙΡΕΣ ΟΙ ΜΕΤΑΝΟΙΕΣ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΝΑ ΕΡΘΕΙ Η ΜΙΑ ॥ ΤΟΥ ΛΗΣΤΗ ॥ ΣΤ΄ ΑΡΙΣΤΡΑ Η ΣΤΑ ΔΕΞΙΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ??? ΤΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΓΕΩΜΕΤΡΙΕΣ **

εγωισμος

Εγωισμος η ωραιοποιηση της αγνοιας , η αρνηση του ανθρωπου να δεχτει οτι εχει υποχρεωσεις απεναντη στη ζωη και ευθυνες για τις πραξεις του । Η ανευθυνοτητα , που για χρονια θεωρουνταν κατι σαν μοντελο ελευθεριας , οδηγησαν τον ανθρωπο σε μια εσωτερικη φυλακη .

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ

Ξάπλωσα στην παραλία κι έβλεπα τα κυμματα να ερωτοτροπούν με την ακτή .

Πιο δυνατά και άγρια , κάποιος είπε κάποτε πως η θάλασσα μοιάζει με γυναίκα , γλυκιά και ήρεμη μα και μανιασμένη , ώρες ώρες μα πάντοτε γοητευτική .

Κι ήρθε το ξημέρωμα μετά , κρύο και γαλανό για να το νιώθεις , να νιώθεις πόσο σημαντικό είναι θεέ μου να νιώθεις , πόσο απίστευτα σημαντικό .

Και τα κυμματα καθάρισαν από μέσα μου τα πάντα καθώς ο ήλιος ερχόταν κι έφευγε με τα σύννεφα να σχηματίζουν περίεργα τοπία στον ουρανό.

το σπίτι στο βουνό

Σαν έχτισα το σπίτι στο βουνό αυτό που απ' όλα πιότερα αγάπησα ήταν τα παράθυρα, που αγνάντευαν και χάιδευαν τα συνεφα στα παιδικά μου όνειρα .

Σαν έφτιαξα 'κείνα τα παράθυρα που μου φέρναν το μήνυμα πως περ' από το βουνό προβάλλει φιγούρα σάρκινη εγώ, μέσα σε άρμα ξύλινο ξεχνιόμουν μαγεμένος να κοιτώ.

Εκείνα τα παράθυρα που ο χρόνος θα σφραγιση αδυσώπητος , πάντα μ' αγάπη θα μουρχονται στο νου, θύμα κι αυτά του τραγικού πολιτισμού που ταριχεύει τα όνειρα ..και τις καρδιές κουρσεύει. Να ψάχνω στα συντρίμμια να τα βρω .

ΠΕΛΑΓΟΣ

Την αιτία δεν θυμάμαι μα σου γράφω .

έχω ένα ορίζοντα που καίει , που σπαρταράει

και δέρνεται στα κύματα μιας θάλασσας

που δεν ξέρω κι αποζητώ που δεν γνωρίζω.

κουρασμένος μα ταξιδεύω και μια μέρα θα βρω το καράβι

που μας ζαλίζει , στη θάλασσα που μας κοιμίζει , πάνω στο κύμα

που μας θρηνεί και νανουρίζει .

Και το μαχαίρι που καίγεται σιγά- σιγά απ΄ τ΄ οξυγόνο ,

ακόμα επιμένει , τις παλιές πληγές να ξανανοιγει.

Τι θα κάνω , πέλαγος.

Κροκάλες ,στην ακτή ξεχωρίζω να πετώ στα νερά .

Κάποιο Μάρτη θα ναι μπορ ι και Απρίλη .

Φύγατε μαζί .

Εσείς για αλλού .....

Κι εγώ για πάντα.

ΣΤΟΝ ΡΑΦΑΗΛ ΚΑΙ ΑΝΝΑ

Αυτό το ταξίδι της ζωής μοιραστήκαμε . Κι αυτή η περιπέτεια μας έφτασε στο ακρογιάλι της μοναξιάς και του θανάτου , γιατί εκεί καταλήγει ο άνθρωπος όταν κινήσει να βρει ποιος είναι ....... βλέπω τον δρόμο σας μα δεν σας λυπάμαι . Καταλαβαίνω μα δε θα κάνω τίποτα να σας γυρίσω πίσω , πάτε καλά , ίσια και πάντα μπρος . Πρόσω ολοταχώς οι μηχανές σας .Δεν σας φοβάμαι εσάς τους δυο , είστε δυνατοί , θα τα καταφέρετε !

Καλά σας ταξίδια πουλάκια μου.

ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΟΥ

Είσαι παιδί του σύμπαντος , αξίζεις όσο τα δέντρα και τα άστρα , έχεις κάθε δικαίωμα να υπάρχεις . Το σύμπαν χωρίς αμφιβολία , τραβά το δρόμο του , είτε το συνειδητοποιείς είτε όχι . Για αυτό συμφιλιώσου με τον θεό, όπως και να τον καταλαβαίνεις .